24 بهمن سالگرد فروغ فرخزاد، شاعر جاویدان، شاعری از جنس من، از جنس تو. رفت و فریادهایش را گذاشت. خیلی زود رفت، خیلی زود...

روحش شاد

من از نهایت شب حرف می زنم

من از نهایت تاریکی

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه من آمدی برای من

ای مهربان چراغ بیار و یک دریچه

که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

                         *.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*

25 بهمن روز عاشقان، روز من و تو. تنها و با هم...

مبارک

                کاش هر روز متولد می شدیم

                تا دوباره زندگی کنیم

                تا گذشته ها را فراموش کنیم

                کاش آنقدر بزرگ می شدیم

                تا اشتباهاتمان را بپذیریم

                تا گذشته را تکرار نکنیم

                کاش می دانستیم چگونه متولد شویم

                تا دلی را نشکنیم

                تا با هم مهربان باشیم

                و باز هم

                با وجود همه ی کاشها متولد می شوم

                و باز پنجره را می گشایم

                و به دور دست خیره می شوم

                تا شاید ...

                شاید قاصدکی خبری آورده باشد

                پنجره را می گشایم

                و میبینم آسمان چه آبی ست

                ستاره ها درخشان، ماه زیباست

               راست می گفت فروغ:

               "میان پنجره و دیدن

                همیشه فاصله ایست

                چرا نگاه نکردم؟"

کاش همچون رودخانه ای جاری بودم
به امید آنکه روزی به دریا رسم
کاش ستاره ای در آسمان بودم
به امید ماه
به امید آنکه در پایان هر شبی، آغازی نهانست
کاش می دویدم تا انتهای جاده
و می دیدم که کسی نیست
کاش یاد نمی گرفتم دوست داشته باشم
کاش قلبم برای خودم بود
تا در آن خانه ای از سنگ می ساختم
کاش زندگی بی همه جریان داشت
بی من، بی تو ...
کاش می توانستم خودم باشم
برای تو، که خودت بودی
کاش بی من یا بی تو
خودمان می ماندیم
کاش کاشهایم را که ربودی
بر نمی گرداندی ...

هیچ گاه از یادم نمی رود، شبهایی که با قصه هایت به خواب رفتم، و روزهایی که با بازی های کودکانه مرا همراهی کردی.

همه را دوست می دارم، و بیشتر از همه، تو را ... پدر ...

و اکنون بزرگ شدم، با همه ی بودن ها و نبودن ها، با همه ی آرزوهایی که به آنها رسیدم و نرسیدم، و اگر رسیدم تنها با تلاش تو بود.

و اکنون بزرگترین آرزویم این است که تا پایان عمر سایه ات را بر سرم احساس کنم.

کاش می شد به طریقی محبتهایت را جبران کرد، ولی تو آنقدر بزرگی که هیچ محبتی به بزرگی ات نمی رسد.

کاش روی آن را داشتم که روبرویت بایستم و عاشقانه بگویم دوستت دارم ....

                                9 پدر دوستت دارم 9